wrz 04 2007
Werbisci na Madagaskarze-posluga misyjna w dystryktach
Dodał: Krzysztof Laskowski   
04.09.2007.
Mija 15 lat od obecnosci Misjonarzy Slowa Bozego na Madagaskarze. Dzisiaj wspolnota liczy blisko 20 misjonarzy, z ktorych kilku badz to studiuje, badz czeka na swoja wize wjazdowa. Zgodnie ze swoim charyzmatem Werbisci na Madagaskarze sa glownie zaangazowani na polu pierwszej ewangelizacji
 
1. Dzialalnosc misyjna w dystryktach, w buszu
To wlasnie w dystryktach mamy bezposrednio do czynienia z pierwsza ewangelizacja. Od 1990 misjonarze werbisci przejeli obszerny region, w ktorym wiekszosc zamieszkalej ludnosci jest jeszcze bardzo mocno zwiazana ze swoimi rodzimymi, niechrzescijanskimi tradycjami. Aktualnie 3 wielkie dystrykty sa powierzone SVD :
  • dystrykt Vohilava,liczy  67 wiosek ( od  1990 )
  • dystrykt Mahavoky 60 wiosek ( od 1991)
  • dystrykt  Pangalanes 65 wiosek ( od  1993 )

Rok temu oddalismy kaplanom diecezjalnym dystrykt Tsiatosika widzac, ze sa juz w stanie zapewnic jego animacje. Przez 10 lat werbisci byli tutaj obecni, teraz zgodnie ze swoim charyzmatem koncentruja sie na tych dystryktach bardziej wymagajacych i bardziej misyjnych pod wzgledem charakteru pracy. 

a/   wizyty duszpasterskie misjonarzy w buszu

Kazdy z naszych dystryktow jest obslugiwany przynajmniej przez dwoch misjonarzy, w ktorych regularne wizyty chrzescijan w oddalonych wioskach sa podstawowa forma animacji. Po dzis dzien bezposrednia i w miare czesta obecnosc misjonarzy we wiosce najbardziej gwarantuje skutecznosc jego apostolstwa. Nasi misjonarze musza pokonywac dziesiatki kilometrowna piechote, z plecakiem na ramieniu,bowiemw wiekszosci przypadkow drogi nie istnieja, albo niemozliwe do przebycia nawet samochodem terenowym. W blocie i spiekocie, w deszczu misjonarze ida.

Wielkie odleglosci, czeste choroby tropikalne, trudne warunki zycia sa normalnymi towarzyszami naszych misyjnych drog. Mimo tego jestesmy swiadomi, ze mamy do czynienia z klasyczna misja, ktorych coraz trudniej znalezc w dzisiejszym swiecie. Mimo trudnosci entuzjazm i dyspozycyjnosc sa cechami,ktore charakteryzuja naszych misjonarzy. Tym bardziej widzac, ze trud misyjny nie idzie na marne. Proporcjonalnie do naszego wysilku i oddania wzrasta liczba chrzescijan w wielu nowych wioskach.  Nie ma wiekszej satysfakcji od tej kiedy widzi sie owoc swojego trudu za dni swego zycia.

b/ formacja formatorow

Nasza bezposrednia obecnosc w buszu jest z koniecznosci ograniczona do kilku wizyt w roku. Z tego wzgledu naszymi nieodzownymi wspolpracownikami sa lokalni katechisci.

To do nich podczas naszej kilkumiesiecznej nieobecnosci nalezy przeprowadzanie niedzielnych modlitw, przygotowywanie do sakramentow, animacji i umacnianie wspolnoty wierzacych. Bardzo czesto poziom edukacji szkolnej naszych katechistow jest bardzo niski. Podejmujemy znaczacy istaly wysilek formacji naszych katechistow, od ktorych w duzym stopniu zalezy przetrwanie i rozwoj wspolnoty chrzescijan w danej wiosce. Organizujemy wiele rodzajow sesji formacyjnych z zakresu doktryny wiary, Biblii, zdrowia, rozwoju ekonomicznego,znajomosci prawa itp.

c/ animacja poszczegolnych grup pastoralnych

Dla zapewnienia poglebionej formacji religijnej organizujemy naszych chrzescijan w rozne grupy duszpasterskie w zaleznozsci od zainteresowan i wieku. W ten sposob badz to dzieci,badz mlodziez,czy dorosli maja zapewniona szanse wzrostu w wierze i lasce. Zgodnie z programem diocecji czy dystryktu organizuje sie wielu spotkan i zlotow semestralnych czy rocznych dla umocnienia tych grupw ich identycznosci i aktywnosci. W naszym zonie jest mowa o grupach eucharystycznych,biblijnych, marialnych, charyzmatycznych czy koscielnych grup podstawowych.

c/ organizacja pielgrzymek

Coroczne pielgrzymki stanowia wazna forme animacji pastoralnej naszych dystryktow.

Obecnie w kazdym z naszych dystryktow jest wybudowana grota maryjna badz zelbetonowy krzyz. W tych miejscach gromadzimy sie z naszymi wiernymi na modlitwie i uroczystych celebracjach,ktore umacniaja  w wierze i identycznosci chrzescijanskiej. Kilka tysiecy wiernych gromadzi sie na 3-4 dni sluchajac roznych katechez i uczestniczac w wielu programach formacyjnych. Czas modlitwy i celebracji przeplatany jest konkursami speiwu i sakralnych tancow, grami i konkursami. Tworzy sie w ten sposob nowy typ kultury, kultury chrzescijanskiej. Ta forma komunikowania wiary i umacniania jednosci posrod naszych chrzescijan jest juz sprawdzona. Nie pozostaje nic jak ja udoskonalac z roku na rok.

e/ ewangelizacja i edukacja

Zrozumielismy dosyc szybko,ze trudno o skuteczna ewangelizacje bez zaangazowania sie w edukacje dzieci i mlodziezy. Wiele wiosek prosily o szkole misyjna badz o zapewnienie podstawowej alfabetyzacji. Bardzo czesto szkoly panstwowe sa na marnym poziomie glownie z powodu lenistwa i braku dyscypliny u nauczycieli.

Sekret powodzenia szkol katolickich to glownie solida praca nauczycieli i ogolna kultura wychowania. Szkoly misyjne nawet w najbardziej odleglych zakatkach buszu stwarzaja pomyslne warunki formacji ludzkiej i religijnej.

f/ apostolstwo chorych

Z powodu ekstremalnego ubostwa,ktore rzuca sie w oczy w wiekszosci regionow Madagaskaru, a szczegolnie w buszu, misjonarze kazdego dnia spotykaja na swojej drodze ludzi, ktorzy potrzebuja wspolczucia i pomocy medycznej. Kazdy z nas w spontaniczny sposob probuje zaradzic i pomoc tym ktorzy nie maja srodkow na leki czy na kosztowne operacje.  Jakze czesto misjonarze nasi osobiscie odworza do szpitali ciezko chorych,ktorzy bez ich pomocy by zmarli.

Oprocz tych gestow indywidualnych staramy sie tez tworzyc Przychodnie lekarskie tam, gdzie nie ma zadnych osrodkow pomocy. Przykladem jest dobrze prowadzona i doceniana przez ludzi Przychodnia w dystrykcie Pangalana czy Vohilava, gdzie wloska organizacja wspolpracuje z nami misjonarzami.

Inna forma jest Sierociniec dla dzieci opuszczonych i niedozywionych.

Posluga misyjna i parafia

Na prosbe diecezji wspolnota SVD wziela odpowiedzialnosc za Katedre w miescie Mananjary. W ogolnosci rzecz biorac parafia stwarza nam dodatkowa i cenna okazje zaprezentowania naszego charyzmatu i zaproszenia laikow do wspolracy w Kosciele w duchu SVD. Po 3 latach naszej obecnosci na parafii w Mananjary Biskup na nowo zaproponowal nam opieke duszpasterska nad nia.

Podsumowujac oto najbardziej widoczne korzysci naszej obecnosci na parafii w miescie :

  • umocnienie wiezi i otwarcie sie parafian na Kosciol uniwersalny,
  • rozwoj apostolatu biblijnego
  • rozwoj apostolatu chorych
  • rozwoj zaplecza i sprzetu materialnego parafii

Wspolnota SVD zrozumiala koniecznosc zainstalowania sie na stale w miescie dla bardziej dynamicznego rozwoju Zgromadzenia. Z tego powodu ostatniego czasu podjelismy zdecydowane kroki dla pozyskania parafii badz to w miescie Mananjary badz w stolicy Madagaskaru, Antananarivo.