Aktualności arrow Historia misji arrow Ewangelia i Papua Zachodnia              
Advertisement
sie 10 2007
Ewangelia i Papua Zachodnia PDF Drukuj Email
Dodał: Zdzisław Grad   
10.08.2007.

 


Po drugiej wojnie światowej rozpętała się przewlekła i dość znaczna dyskusja nt. legalnego statusu Zachodniej Papui. Proces ten rozpoczął się już w 1949, kiedy Indonezja otrzymała niepodległość z rąk Holenderskiego Rządu i w jakiś czas potem poczęła rościć sobie polityczne pretensje do tej części zachodniej Nowej Gwinei, która także była kolonią holenderską, ale nie wchłonięto jej do Republiki Indonezyjskiej w 1949.

Holendrzy w latach sześćdziesiątych dwudziestego stulecia zakrzątnęli się, by kolonię swą podnieść nieco gospodarczo i politycznie przygotować na nadchodzące wyzwania. W krótkim też czasie zlokalizowali przynajmniej połowę pozycji państwowych i wprowadzili w obowiązki Melanezyjczyków. W tym samym czasie Holendrzy poczęli podprowadzać i przygotowywać kolonię do samookreślenia się. W 1961 stworzono zręby Parlamentu (Yolksraad), usankcjonowano Flagę Narodową (the Morning Star Flag), wprowadzono Hymn Narodowy a nazwę kraju przemianowano na Papua Zachodnia (West Papua). Wtedy na to wszystko bardzo mocno zareagował Prezydent Indonezji, Sukarno, i zdecydowanie wystąpił przeciw rozwojowi wypadków, a nawet zagroził wojną z Holandią.

Interwencja Organizacji Narodów Zjednoczonych i Stanów Zjednoczonych z roku 1962 zmusiła zwaśnione strony do podpisania układu, który w końcu nazwano Układem Nowojorskim (the New York Agreement) i w rezultacie czego zmuszono Holandię do zrzeczenia się swych praw kolonialnych na rzecz Organizacji Narodów Zjednoczonych. Narody Zjednoczone z kolei w 1963 przekazały terytorium Papui Zachodniej w ręce Indonezji.71 Jedną z części układu było postanowienie o przeprowadzeniu pod koniec 1969 plebiscytu. A zatem Indonezyjski Reżim miał wystarczająco na tyle czasu, by zastosować takie polityczne manipulacje, które pozwoliłyby mu wygrać plebiscyt na swoją korzyść. Tak się też dokładnie stało i Melanezyjczycy stali się przez to ofiarami i nimi do dziś pozostają.72
W tamtym czasie liczba ludności Papui Zachodniej wynosiła około 700 000.73

Chrześcijaństwo przytłamszone

Chrześcijaństwo w Papui Zachodniej w początkach swego wrastania w tamtejszą rzeczywistość nie mogło znaleźć uznania w mentalności Kanaków. Potem, kiedy już okrzepło, uwidaczniał się podział, bo kolonialny Rząd Holenderski faworyzował nieco protestantów, a katolikom dawał odczuć antypatię. Po drugiej wojnie światowej szanse się wyrównały, ale kiedy Islamska Indonezja wkroczyła na tereny melanezyjskie w Papui Zachodniej, to od tamtej pory chrześcijaństwo ciągle się tam odnajduje i szuka solidnych podstaw po temu, by być „u siebie w domu".


Protestanci z Utrechtu

Początki chrystianizacji Papui Zachodniej sięgają 1855 r. Pierwszymi misjonarzami chrześcijańskimi byli protestanci z Utrechtu (Protestants of the Utrecht Society). Przybyli oni do Papui Zachodniej i osiedli w Zatoce Dorei (Dorei Bay), na północnym zachodzie półwyspu Yogelkop. W późniejszym czasie ta ich misja znana była pod nazwą ManokwarL74 Ich ewangelizacja okazała się niesamowicie trudna a jej postęp tym bardziej powolny. W ciągu 25 lat wytężonej pracy, misjonarze mogli się tylko pochwalić dwudziestoma zdobytymi dla Chrześcijaństwa. Ukuło się w tamtym czasie powiedzenie, że na terenie Papui Zachodniej było więcej misyjnych nagrobków aniżeli tubylczych Chrześcijan.75 Dziś protestantyzm w Papui Zachodniej jawi się w rozmaitych odmianach, szczególnie tych, importowanych z USA.76



Misjonarze katoliccy

Katolicy pojawili się w Papui Zachodniej dopiero w roku 1894. W 1902 ustanowiono prefekturę apostolską dla Man Jaya - Moluccas i powierzono ją Misjonarzom Najświętszego Serca (MSC). Jej centrum było Langgur na wyspie Minor Kai.77 W 1920 prefektura ta podniesiona została do statusu wikariatu apostolskiego. W 1949 powstała druga Prefektura Apostolska Jayapura, w północnej części kolonii Holenderskiej (Hollandia), którą oddano w ręce Franciszkanów.78 W 1959 uformowała się następna jednostka eklezjalna, Prefektura Apostolska Monokwari i tę w opiekę przejęli Augustianie.

W 1950 przemianowano Wicariat Apostolski Irian Jaya na Merauke. W 1954 Prefektura Apostolska Jayapura została wikariatem. W dniu 15 listopada 1966, w Irian Jaya ustanowiono hierarchiczną strukturę kościelną i ogłoszono trzy diecezjalne organizmy. Jeden z nich to Archidiecezja Merauke z arcybiskupem-metropolitą na czele. W jakiś czas później (w 1969) powołana została do życia czwarta Diecezja Agats.79 Z kolei struktury te zrewidowano na powrót i ustanowiono wówczas na tych terenach dwie prowincje kościelne z dwoma diecezjami sufragalnymi: Merauke z Agats i Jayapura z Manokwari-Sorong.

W czasie, kiedy Rząd Holenderski wynosił się z Man Jaya, liczba katolików przewyższała 350 000, których w tamtym czasie obsługiwało 420 kapłanów. W seminariach natomiast studiowało 130 alumnów a w klasztorach znajdowało się 195 braci i 365 sióstr zakonnych. Kościół katolicki prowadził ponad 1270 szkół, w których naukę pobierało 62 700 uczniów.80 Statystyki z 1989 podawały, że liczba katolików Papui Zachodniej spadła do 223 381 dusz.81 To było (i nadal chyba jest) efektem negatywnej i wrogiej polityki Republiki Indonezyjskiej w stosunku do autochtonów i do katolicyzmu w tamtym melanezyjskim regionie.

Z.Z.Kruczek

 

 
Aktualności przez kanał RSS
Znajdź mnie na Facebook'u
Rozmaitości
Ciekawe strony
Galeria Zdjęć
Księga Gości
Audycje Radiowe
Zamów moje książki
Mapa Strony
Kontakt
Napisz do nas
Dzisiaj jest...
23 Września 2017
Sobota
Imieniny obchodzą:
Boguchwała,
Bogusław, Libert,
Minodora, Tekla
Do końca roku zostało 100 dni.