Aktualności arrow Misje i Kultury arrow Indianie Ache-Paragwaj              
Advertisement
sie 09 2007
Indianie Ache-Paragwaj PDF Drukuj Email
Kościół misyjny
Dodał: Zdzisław Grad   
09.08.2007.
Spośród różnych grup etnicznych wschodniej części Paragwaju Indianie Aché stanowią grupę najmniejszą. W przeszłości zdarzało się wiele zabójstw i uprowadzeń, zaś ich dzieci, traktowane jako towar, sprzedawane były przez przedstawicieli tzw. "społeczności cywilizowanej". Mimo prześladowań Indianie dzielnie bronili tego, aby nikt z nich nie przestał być aché, tzn. osobą.Aché są ostatnimi z Indian, którzy "wyszli z lasu" i weszli w kontakt z lokalną ludnością paragwajską. Można ich podzielić na: Aché Gatu, stanowiący grupę najliczniejszą, Aché Wa, Aché Iroia i AchéPura. Aché czują się obecnie - podobnie, jak Indianie przed pięciuset laty - osaczeni, prześladowani i zagrożeni. Ponieważ wierzą, że fundamentem ich istnienia jest Boża interwencja, zadają sobie pytanie: czy Bóg nas opuścił? a może przegrał walkę? czy biali zabili również Jego?
Boleśnie odczuwają zmianę, jaka dokonała się w stylu ich życia - z myśliwych i zbieraczy musieli przeobrazić się w rolników, a czasami nawet w tanią siłę roboczą.

Ziemia i las

Według Indian Aché, ziemia bez lasu to miejsce bez życia; taka ziemia nie jest w stanie podtrzymywać życia. Jak bardzo związani są z lasem świadczy fakt, że każda matka po urodzeniu dziecka nadaje mu imię zwierzęcia - oczywiście leśnego - którego mięso jadła w czasie ciąży. Oceniając jakieś miejsce nie patrzą na rodzaj gleby, ani na pejzaż, lecz przypatrują się roślinności. Las jest ich domem. Tymczasem współcześni Aché czują się tak, jakby przebywali w domu wynajętym i musieli płacić za jego wynajęcie.

Społeczeństwo stara się przeszkodzić w staraniach Aché o zachowanie tożsamości. Indianie skarżą się, że w wielu miejscach są napisy: "Własność prywatna", "Wejście wzbronione" lub "Polowanie i łowienie ryb zabronione". Poprzez prywatyzację wielki naturalny dom Aché stopniowo ulega zniszczeniu. Dlatego Indianie zmuszeni są do budowania nowego ogniska domowego, nowego mieszkania, próbując zaadoptować się do nowych warunków życia, które im się oferuje jako jedyną możliwość. Oczywiście nadal wykonują swoje typowe czynności - polują, łowią, zbierają - jednak już nie na taką skalę, jak dawniej. Cywilizacja, rozwój techniczny, postęp są dla Aché, podobnie, jak dla innych grup Indian, początkiem zniszczenia i śmierci.

Zdrowie
Aché wspominają, że dawniej, kiedy żyli w dżungli, nie chorowali. Nie było potrzeby wytwarzania lekarstw, poza wyjątkami, gdy przygotowywali wyciągi ziołowe i odmawiali sobie znacznej części posiłku na rzecz ciężko chorego, szczególnie ukąszonego przez węża. W ten sposób przyspieszali jego powrót do zdrowia. Obecnie sytuacja wygląda inaczej. Aché czują się bezbronni wobec nowych chorób. Faktem jest, iż niektóre z nich mogą przezwyciężyć powracając w głąb lasu. Ale są również i takie, które wymagają leczenia środkami farmakologicznymi.

Przyczyny chorób są różne: brak odporności organizmu w nowym środowisku, zderzenie z cywilizacją oraz ograniczenie przestrzeni życiowej i wolności, zła jakość i małe urozmaicenie spożywanych posiłków. Aktualny program paragwajskiego Ministerstwa Zdrowia postuluje objęcie Indian bezpłatną opieką medyczną. Oczekuje się, iż nastąpi to po przyznaniu im praw i należnego miejsca w społeczności kraju.

Edukacja

Aché mają własny system edukacyjny, formowany przez starszych i akceptowany przez całą wspólnotę. Rodzina stanowi centrum wychowawcze, ale jej działanie uzależnione jest od wspólnoty. Las, pozostając domem, pełni też funkcję szkoły. Tylko ci, którzy żyją w lesie, mówią poprawnie w swoim języku. Inni, którzy żyją w osadach, starają się mówić w guarani.

Wśród Aché nie można podjąć żadnej decyzji bez uprzedniego zebrania całej wspólnoty, w którym - oprócz mężczyzn - uczestniczą również kobiety i, dla celów dydaktycznych, dzieci. Uczęszczając do szkoły dzieci zwoływane są przed zakończeniem roku szkolnego w celu dokonania oceny minionego roku. W zebraniu uczestniczą liderzy wspólnoty i inni dorośli, ale decydująca jest opinia przedstawiona przez dzieci. Wtedy również zapadają decyzje, czy w nadchodzącym roku będą pracować ci sami nauczyciele. W czasie takiego spotkania organizowana jest także nauka strzelania z łuku i rzutu oszczepem.

Edukacja Indian Aché musi być podporządkowana wymogom inkulturacji. W pierwszych latach odbywa się w ich rodzimym języku, zaś później po hiszpańsku. Większość nauczycieli w szkołach stanowią rodowici Aché. Koszty zakupu materiałów dydaktycznych pokrywa w niewielkim stopniu społeczność indiańska, a resztę różne instytucje. Nauczyciele otrzymują pensję z funduszu paragwajskiego Ministerstwa Oświaty i Kultury.

Ewangelizacja

Pierwszą osadą Aché, poza dżunglą, była Cerro Moroti. Do niej przybyli około 20 lat temu przedstawiciele amerykańskiej sekty fundamentalistycznej, którzy nakazali zerwać z tradycją i nawoływali do nawrócenia na swoją wiarę. W ten sposób Cerro Moroto stało się na długie lata centrum oddziaływania sekt. Z czasem, w wyniku działania tej i innych sekt, Aché doświadczywszy podziałów i w obliczu groźby zagłady etnicznej poddali swe dotychczasowe losy głębokiej refleksji. Od niedawna Indianie w Ypetimi i Cerro Moroti chętniej słuchają misjonarzy katolickich niż ludzi z sekt. We wspólnocie Chupapou misjonarze żyją wśród Indian, dzieląc z nimi codzienne życie. Indianie przychodząc na nabożeństwa niedzielne i świąteczne słuchają misjonarzy, którzy opowiadają im o swojej wierze w Jezusa Chrystusa.

o.B.Remiórz,SVD
 
Aktualności przez kanał RSS
Znajdź mnie na Facebook'u
Rozmaitości
Ciekawe strony
Galeria Zdjęć
Księga Gości
Audycje Radiowe
Zamów moje książki
Mapa Strony
Kontakt
Napisz do nas
Dzisiaj jest...
21 Listopada 2017
Wtorek
Imieniny obchodzą:
Albert, Alberta,
Albertyna, Janusz,
Konrad, Konrada,
Maria, Piotr,
Regina, Rena, Rufus,
Twardosław, Wiesław
Do końca roku zostało 41 dni.