Aktualności arrow Misyjna Wspólnota Wirtualna arrow MWW-intencja sierpien 2007              
Advertisement
sie 08 2007
MWW-intencja sierpien 2007 PDF Drukuj Email
Dodał: Zdzisław Grad   
08.08.2007.
Za Kościół w Chinach, aby dawał świadectwo coraz większej jedności wewnętrznej i mógł okazać rzeczywistą i widzialną jedność z Następcą św. Piotra.

Dzisiejsza sytuacja Kościoła Katolickiego w Chinach Ludowych podyktowana jest zarówno kontekstem socjalnym, jak i również aktualną polityką religijną tego państwa.
Kontemplacja sióstr w Azji
Wymowna jest tam także historia misji chrześcijańskich, ponieważ do dzisiaj chrześcijaństwo uważane jest za religię zagraniczną (mimo początków w 7. wieku w formie nestorianizmu), w odróżnieniu od buddyzmu, który jest integralną częścią kultury chińskiej. Najbardziej bolesne zjawisko w Kościele katolickim w Chinach to jego podział na tzw. „Kościół Podziemny” oraz „Kościół Oficjalny” – podział, który nie wynikał z własnej woli katolików, ale pojawił się w latach 50-tych ubiegłego stulecia w kontekście społeczno-politycznym państwa komunistycznego.

W 1951 roku premier Zhou Enlai (1898-1976) zaproponował Kościołom i wszystkim religiom (oficjalnie uznanych jest 5 religii: buddyzm, taoizm, islam, katolicyzm oraz protestantyzm) w Chinach formę koegzystencji, tzn. modus vivendi z komunistycznym państwem chińskim. Zasugerował, aby stworzyć tzw. Stowarzyszenia Patriotyczne dla każdej religii. Zgodnie z życzeniami Komunistycznej Partii Chin powstało także Stowarzyszenie Patriotyczne Kościoła Katolickiego w Chinach w 1957 roku. Tak jak inne stowarzyszenia, rządzi się ono zasadami tzw. „Trzech Autonomii” albo, inaczej mówiąc, zasadami: „Potrójnie samodzielnego Ruchu Patriotycznego”, który propaguje strategię samoutrzymania ( nieprzyjmowanie pomocy finansowej z Zachodu), samoewangelizacji (praca pastoralna ma się odbyć wyłącznie przy pomocy Chińczyków) oraz samozarządzania (Kościołem trzeba kierować samodzielnie, bez związku ze Stolicą Apostolską, uważanej przez chińskich komunistów za przedstawiciela kolonializmu i imperializmu).

Efektem całej sytuacji jest fakt, że od lat pięćdziesiątych Kościół chiński występuje w dwóch postaciach: „Kościół oficjalny” (czasami też niesłusznie nazywany „Kościołem patriotycznym”), uznany przez władze komunistyczne Chin, w ramach którego stosuje się zazwyczaj zasady „Ruchu Trzech Autonomii” z pomocą Stowarzyszenia Patriotycznego Chińskiego Kościoła Katolickiego, oraz na tzw. „Kościół Podziemny”- nieoficjalny, który ogłasza wyłączną wierność Stolicy Apostolskiej, nie uznaje władzy komunistycznej w Chinach i posiada własne, tzn. podziemne struktury. Ten podział jest niegojącą się raną, która ukazuje cierpienie Kościoła w Chinach. Ten podział nie dotyczy tylko różnych miast czy regionów, ale przebiega także pośrodku rodzin, których jedni członkowie należą do tego, a inni do innego Kościoła. Oficjalna polityka religijna w Chinach dotknęła także naszych braci Protestantów, u których ze względu na brak odniesienia do ostatecznego autorytetu (papieża) powstała silna struktura tzw. „Kościołów Domowych.”

Od czasu polityki otwarcia i reform, która wprowadzono na początku lat osiemdziesiątych XX wieku, pojawiły się nowe możliwości dla życia Kościoła w Chinach Ludowych, którym wciąż jednak towarzyszą represje, a nawet prześladowcze akcje ze strony aparatu państwowego. Kościół Katolicki w Chinach ogromnie się stara, by nadrobić to, co do tej pory zostało zaniedbane. Od roku 1982 rozpoczął się nowy etap modernizacji Chin, ale także i chrześcijaństwo w Chinach zaczęło się bujnie rozwijać, przy czym zostały poczynione kroki w kierunku głębszej i rzeczywistej więzi z Następca św. Piotra. Papież - Polak bardzo pragnął pojednania Katolików w Chinach między sobą oraz ze Stolicą Apostolską. Pozostaje modlitwa, by obecny Papież mógł tego dokonać, a może i sam odbyć pielgrzymkę do Chin!

Do roku 1988 publiczny akt wierności Ojcu świętemu nie był za bardzo możliwy, ale potem, mimo iż nawet w mszale to miejsce, gdzie było przewidziane wspomnienie papieża było zaklejone, to jednak większość księży z tzw. Kościoła Oficjalnego i tak publicznie modliła się za niego. Dziś, a szczególnie po śmierci Jana Pawła II, ta więź została umocniona i jest bardziej widoczna w rożnych swoich aspektach. W wielu kościołach oficjalnych spotkać można obrazki z papieżem oraz obrazy papieża, a to właśnie wyraża pragnienie tej „mocniejszej i oficjalnej więzi.” W tej dalej skomplikowanej sytuacji Kościół chiński napotyka jeszcze na drodze ku prawdziwej jedności wiary z całym Kościołem Powszechnym oraz z jego obecnym Następcą św. Piotra pewne przeszkody, przede wszystkim natury politycznej.

A zatem wspólna modlitwa w powyższej intencji to wyraz pragnienia nas wszystkich tego, żeby pełna jedność Kościoła Katolickiego w Chinach: wewnętrzna oraz ze Stolicą Apostolską, stała się jak najszybciej rzeczywistością i aby ten Kościół mógł w wolności nieść Ewangelię Chrystusową Chińczykom, którzy pragną pokarmu duchowego w coraz trudniejszej atmosferze ekonomicznej globalizacji oraz materializacji życia człowieka.
Niech Dobry Bóg błogosławi Chiny na rzecz dobra całego świata!

s. Marcina Stawasz SSpS, Tajwan
Zgromadzenie Misyjne Sióstr Służebnic Ducha Świętego

 
Aktualności przez kanał RSS
Znajdź mnie na Facebook'u
Rozmaitości
Ciekawe strony
Galeria Zdjęć
Księga Gości
Audycje Radiowe
Zamów moje książki
Mapa Strony
Kontakt
Napisz do nas
Dzisiaj jest...
21 Listopada 2017
Wtorek
Imieniny obchodzą:
Albert, Alberta,
Albertyna, Janusz,
Konrad, Konrada,
Maria, Piotr,
Regina, Rena, Rufus,
Twardosław, Wiesław
Do końca roku zostało 41 dni.