Advertisement
gru 03 2013
Zycie zakonne na tle kultury i misji na Madagaskarze PDF Drukuj Email
Dodał: Krzysztof Laskowski   
03.12.2013.

 Mija ponad 20 lat mojej obecnosci na misjach na Madagaskarze. To chyba niemalo, aby moc poczynic pewne refleksje i obeserwacje odnosnie zycia Kosciola w roznych jego aspektach. Wiekszosc mojej poslugi misyjnej byla nietypowa jak na klasycznego misjonarza, bowiem bezposrednio w pracy pastoralnej bylem zaangazowany zaledwie kilka lat. Natomiast ostatnich 10 lat mialem wyjatkowe doswiadczenie pracujac niejako w sercu Kosciola Madagaskaru, bowiem w lonie Konferencji Episkopatu jako jej sekretarz administracyjny.

 Te lata daly mi wyjatkowe poznanie wielu aspektow Kosciola i misji na Madagaskarze poczawszy od jej dziedzin typowo duszpasterskich po ekonomiczne czy politycznetez. Moj zwykly dzien przez lata to przyjmowanie dziesiatki, dziesiatki ludzi a w tym Biskupow, ksiezy, misjonarzy, siostry zakonne, laikat, osobistosci wszelkiej rangi. Te kontakty, rozmowy, spontaniczne dzielenie sie daly mi nie mniejszy wglad w problemy Kosciola malgaskiego niz bezposrednia posluga duchowa.

Zycie konsekrowane w kontekscie kultury i Kosciola misyjnego na Madagaskarze to temat ciekawy i wymagajacy. Z natury nie jestem az tak wielkim filozofem, moje uwagi beda raczej natury praktycznej i bardziej konkretnej. Na Madagaskarze mamy 35 Zgromadzen meskich, 91 zenskichi i  11 Instytutow  zycia  konsekrakowanego. Prawie kazda wspolnota zakonna ma wymiar miedzynarodowy. Niemniej jednak jest tutaj kilka Zgromadzen lokalnych ustanowionych przez tutejszych  biskupow i skladajacych sie  tylko z  Malgaszy.

Jako Werbisci pochodzimy z 9 krajow (dane z  roku 2013). Mowiac o zyciu wspolnotowym i pracy misyjnej chcialbym spojrzec na to przez:

  • zycie we wpolnocie ,
  • zycie wedlug slubow zakonnych
  • zaangazowanie w prace pastoralna
  • zycie duchowe.

 Po 20 latach pracy na Madagaskarze stwierdzam, ze podstawa naszego zycia, wspolpraca z innymi wspolbracmi, i tym co daje sile do sluzby jest codzienna  modlitwa. Inna kultura , inne podejscie do zycia, roznice miedzynarodowe, nasze wychowanie, wyksztalcenie, przekonania, czy zwyczaje, w ktorych wyroslismy tworza ogromna roznice miedzy nami.  Kosciol a szczegolnie kongregacje religijne wyrozniaja sie w zyciu codziennym. Tak jak za dawnych czasow w Polsce, tak tez i tutaj mozna zobaczyc, ze dzisiaj  zakony sa podstawa  zarowno rozwoju duchowego jak i materialnego Czerwonej Wyspy.  Dzieki nim bowiem istnieja szkoly, przedszkola, szpitale, centra skupien, rekolekcji,  sportu i nauki.

Moglbym podreslic wielka role Jezuitow,  Braci Szkolnych, Siostr Benedyktynek jesli chdozi o wielki wklad w przeszlosci. My Werbisci jako wspolnota miedzynarodowa, mozemy byc przykladem i wyzwaniem do jednosci dla malgaszy, ktorzy  niekiedy nadal daja sie zwiesc demonom nacjonalizmu czy podzialom plemiennym. Rowniez nasze nastawienie typowo misjonarskie pobudza innych do apostolstwa.

 Madagaskar jest trzecia co do wielkosci  wyspa na swiecie. Wspolnoty religijne, zakonne Malgaszy nie maja latwo z zyciem wspolnotowym. Roznia sie regionami, pochodzeniem, dialektem jezykowym, niekiedy wierzeniami i poziomem wyksztalcenia. Szczegolnie mozna podkreslic wysilki dziewczat, ktore wchodza do zgromadzen zenskich. Raczej daje sie zauwazyc nizszy statut spoleczny kobiety. Brak potomstwa jest wielka ofiara dla kobiet malgaskich. To niemala cena zycia zakonnego.  Ze wzgledu na kontekst kulturowy, dziewczeta, ktore chca zostac siostrami zakonnymi zasluguja na wieksze niz w innych krajach uznanie.

Zostanie misjonarzem przez Malgasza wymaga tez szczegolniejszego poswiecenia. Jest to w ich  kulturze, iz trzeba wrocic na Madagascar,  aby umrzec tutaj i tutaj zlozyc swoje szczatki u boku swoich RAZANA / zmarlych przodkow/.  Nawet gdyby umarl  na obczyznie, jego cialo musi wrocic na Madagaskar, aby spoczac w ich  rodzinnym grobie. Jest to  przeogromne wyzwanie dla malgaszy.

 Zdarza sie, iz w zyciu zakonnym niektorych osob nadal ujawnia sie przywiazanie do tradycyjnych i niechrzescijanskich  praktych religijnych. W sytuacjach kryzysowych zdrowia czy roznych tragedii czy problemow, zdarza sie nierzadko, ze nawet osoby konsekrowane "lamia sie" i szukaja rozwiazan poza religia chrzescijanska. Zdano sobie z tego sprawe w sposob jawny przygotowujac Synod zycia konsekrowanego w minionym czasie tu na Madagaskarze. Pewne pytania w ankiecie przygotowujacej bezposrednio ukazywaly, ze problem jest.

Wiernosc slubom zakonnym wymaga wielkiego przeciwstawienia sie lokalnej mentalnosci. W zyciu rodzinnym i malzenskim trudno  znalesc Malgasza, ktory zylby z jedna kobieta. Oficjalnie owszem nie ma przyzwolenia na wielozenstwo, to jednak niewiernosc malzenska jest problemem powszechnym. A przyklad rodzicow , przenosi sie na dzieci. Taka swego rodzaju "libertynacja" zycia malzenskiego nie wplywa budujaco na wiernosc slubom zakonnym. Zdarzaja sie przypadki ze niektore osoby konsekrowane rowniez sie lamia. Nie ukrywamy, ze jest to delikatny problem, z ktorym Kosciol na Madagaskarze stara sie stawic czolo, a wyzwanie podjac trzeba radykalniej od momentu formacji.

 W wymiarze realnym nielatwa jest praktyka slubu ubostwa. Przeogromna bieda w jakiej zyje wiekszosc rodzin malgaskich jest ogromna presja dla krewnych, ktorzy znajduja sie we wspolnotach zakonnych. Taka sytuacja zmusza niekiedy do praktyk niezaleznych w dysponowaniu dobrem materialnym, a niekiedy nawet dobrem wspolnoty zakonnej na rzecz rodziny, ktora domaga sie wrecz pomocy.

Oto takie migawki i okruchy refleksji spontanicznej raczej, ktore obrazuja, iz w kontekscie nowej ewangelizacji zycie konsekrowane na Madagaskarze ma rowniez swoje wyzwania. Kosciol na Madagaskarze jest "kosciolem w drodze...". Spojrzmy nan z miloscia i otoczmy modlitwa, aby byl swiatlem i swiadkiem dla innych narodow.

O. Krzysztof Pawlukiewicz, SVD-Madagaskar

 
Aktualności przez kanał RSS
Znajdź mnie na Facebook'u
Rozmaitości
Ciekawe strony
Galeria Zdjęć
Księga Gości
Audycje Radiowe
Zamów moje książki
Mapa Strony
Kontakt
Napisz do nas
Dzisiaj jest...
21 Listopada 2017
Wtorek
Imieniny obchodzą:
Albert, Alberta,
Albertyna, Janusz,
Konrad, Konrada,
Maria, Piotr,
Regina, Rena, Rufus,
Twardosław, Wiesław
Do końca roku zostało 41 dni.