Aktualności arrow Moje zgromadzenie - SVD Werbiści arrow Duchowość założyciela              
Advertisement
lip 27 2007
Duchowość założyciela PDF Drukuj Email
Dodał: Krzysztof Laskowski   
27.07.2007.
Pierwszą wspólnotę Domu Misyjnego w Steylu charakteryzował bogaty program modlitw, szczególna część do Trójcy Świętej, a w późniejszym czasie zwłaszcza specjalna część do Ducha Świętego, która stała się cechą charakterystyczną (proprium) Zgromadzenia.

Wymiar Trynitarny

Arnold Janssen zamyka swoje rozumienie Boga w haśle Zgromadzenia: „Niech żyje Trójjedyny Bóg w sercach naszych. A Serce Jezusowe w sercach wszystkich ludzi. Amen.” Znaczy to, że Bóg jest Arnolda Janssena przede wszystkim wspólnotą Trzech Osób Boskich, które zamieszkują nasze serca, a Chrystus wraz z Najświętszym Sercem stanowi źródło życia nadprzyrodzonego.

Nabożeństwo do Serca Jezusowego było dla Arnolda szkołą modlitwy wstawienniczej, bo uczył się polecać Bogu wszystkie sprawy Kościoła; szkołą apostolatu, czyli szukania dusz i konkretnego zaangażowania w budowanie Królestwa Bożego; szkołą niezmierzonego bogactwa cnót Serca Jezusowego, a zwłaszcza pokory. Pierwsza fundamentalna zasada duchowości Założyciela o zamieszkiwaniu naszych serc przez Trójcę Świętą wymaga od nas zachowania w sercu stanu łaski uświęcającej i uwielbiania Jego obecności.

Ta prawda jest kluczem do zrozumienia innych nabożeństw O. Arnolda. „W Trójcy Świętej pragniemy szczególnie uczcić Słowo Boże, które mieszka między nami w tabernakulum Najsłodszego Serca Jezusowego i pragnie nam się łaskawie udzielać, by zamieszkać w naszych sercach i sycić nasze dusze. Słowo jest światłem, które oświeca każdego człowieka przychodzącego na świat i jest mądrością niestworzoną” . Duch Święty jest darującym nam się Bogiem. Druga podstawowa zasada duchowości Założyciela podkreśla, że życie Trójjedynego Boga staje się naszym udziałem jedynie za pośrednictwem Najświętszego Serca Jezusa, które zostaje przedstawione w obrazie słońca.

W sercu Jezusa mieszka cała Trójca, i przez to Najświętsze Serce Trójca chce zamieszkać w naszych sercach. Inaczej mówiąc cała duchowość założyciela ma za cel życie Trójjedynego Boga w naszych sercach, a środkiem do tego jest Serce Jezusowe w sercach wszystkich ludzi . Fundamentem naszej duchowości jest kontynuowanie posłannictwa Słowa Bożego w świecie w mocy Ducha Świętego na cześć Boga w Trójcy Jedynego. Trynitarny wymiar naszego posłannictwa był tak mocno akcentowany w teologii misyjnej O. Janssena, że można go nazwać prekursorem trynitarnego ustwienia misji „Ad Gentes” .

Wymiar pneumatologiczny – Duch Święty Ojcem Zgromadzenia

Cześć do Ducha Świętego w życiu Bł. O. Arnolda, była specjalną więzią, która rozwijała się stopniowo wraz z rozwojem życia wewnętrznego. Już Gerard Janssen – ojciec Arnolda oddawał szczególną cześć Duchowi Świętemu. Od dnia założenia Zgromadzenia 8 września 1875 r., powstał zwyczaj śpiewania i odmawiania rano przez całą wspólnotę hymnu Veni Creator.

Nasilenie czci do Ducha Świętego było wynikiem opatrznościowego spotkania z ks. Ferdynandem Meditsem – Łazarzystą i wizjonerką Magdaleną Leitner . 3 października 1887 r. założyciel poświęcił się Duchowi Świętemu w kościele Łazarzystów w Wiedniu. W pozostałych 20 latach życia, czyli w okresie najintensywniejszej i najowocniejszej pracy cześć do Ducha Świętego stanowiła dla Przełożonego Generalnego najważniejszą relację jego życia. O. Arnold Janssen uzależniał pomyślność zgromadzenia od Ducha Świętego i zachęcał współbraci, aby rozwijali szczególne nabożeństwo do Ducha Świętego.

Oryginalność duchowości założyciela

Każda nowość w Kościele traci swą zasadność, jeśli sprzeniewierzy się powierzonemu przez Chrystusa posłannictwu. Biskup Klaus Hemmerle charakteryzuje werbistowską strukturę duchowości w czterech pojęciach: Trójca Święta, Duch Święty, Słowo oraz Misje-Wspólnota. Pozostałe elementy duchowości werbistowskiej są głównie pochodnymi tych trzech pierwszych rzeczywistości. Autor dostrzega jednocześnie W samej strukturze duchowości Zgromadzenia Słowa Bożego zawarte są misje w swym najgłębszym wymiarze, tak jak są obecne w naturze Kościoła. Kościół powinien zawsze tworzyć taką strukturę: Trójca Święta - Duch Święty – Słowo - Wspólnota-Misje).

Ta podstawowa struktura duchowości Zgromadzenia Słowa Bożego może być trwałym przesłaniem do Kościoła wszystkich czasów. Dlatego głoszenie Słowa Bożego tam, gdzie jeszcze nie jest głoszone, stanowi najważniejsze zadanie Zgromadzenia Słowa Bożego. Słowo Boże stanowi dowód tożsamości zgromadzenia i określa sens naszego istnienia. Wystarczy wspomnieć z jak wielką determinacją założyciel walczył o zachowanie obecnej nazwy zgromadzenia, gdy przedkładał do aprobaty w Rzymie tekst konstytucji Nazwa zgromadzenia znajduje się w żywym i bezpośrednim kontakcie z Ojcem, z Synem i Duchem Świętym.

Werbiści mają przed sobą cztery istotne obszary zadań, które wyrastają z ich struktury duchowości. Są to: Pierwsze przepowiadanie; przeobrażanie młodych Kościołów w Kościoły misyjne; przeobrażanie starych Kościołów w Kościoły misyjne; oraz życie dynamiką Słowa Bożego. Przesłanie o Trójcy Świętej, które wciąż na nowo akcentował Arnold Janssen, nie znalazło do dzisiaj w Chrześcijaństwie należytego miejsca. Bóg jest widziany zbyt często jedynie jako samotne „Ego” – samowystarczalne „Ja”. A przecież Bóg jest nie do pomyślenia bez dynamiki ruchu, dawania się, przyjmowania i jednoczenia.
 
Aktualności przez kanał RSS
Znajdź mnie na Facebook'u
Rozmaitości
Ciekawe strony
Galeria Zdjęć
Księga Gości
Audycje Radiowe
Zamów moje książki
Mapa Strony
Kontakt
Napisz do nas
Dzisiaj jest...
22 Listopada 2017
Środa
Imieniny obchodzą:
Cecylia, Marek,
Maur, Wszemiła
Do końca roku zostało 40 dni.