Aktualności arrow Moje zgromadzenie - SVD Werbiści arrow Rozwój Pojęcia Misji              
Advertisement
lip 27 2007
Rozwój Pojęcia Misji PDF Drukuj Email
Dodał: Krzysztof Laskowski   
27.07.2007.
Arnold Janssen nie rozwinął żadnych teoretycznych podstaw misjologicznych. Da się jednak u niego zauważyć stały proces ewolucji zapatrywań na misje. W swych początkach misje wśród pogan były stawiane jakby na dalszym planie po diasporze i pracy wśród niemieckich emigrantów. Dopiero potem misje wśród pogan przesuwają się na plan pierwszy.

Drugi numer „Małego Posłańca Jezusowego” z 1874 r. mówi, że czasopismo będzie się starało głównie rozbudzić zainteresowanie zewnętrzną misją Kościoła katolickiego wśród pogan. I to potwierdzają następne numery czasopisma.
Trzeba pamiętać, że w tamtym czasie nie było jasnego, dobrze zdefiniowanego pojęcia misji. Misje nie miała jeszcze opracowanych podstaw teoretycznych. Powodem założenia domu misyjnego przez O. Arnolda była troska o misje zagraniczne oraz pragnienie, by Niemcy miały swój udział w misyjnej pracy Kościoła.

Podczas homilii na otwarcie Domu Misyjnego w Steylu 8 grudnia 1875 r. powiedział: „Dom ten nie stawia sobie żadnego innego celu, jak tylko pomagać szerzyć Ewangelię w świecie między narodami, które Boga albo wcale, albo w sposób niewłaściwy znają , kształcić do tego celu młodzieńców, a wykształconych misjonarzy wysyłać” . Nie ma wątpliwości, że Arnold Janssen założył seminarium dla misji „ad Gentes” i chciał, aby zgromadzenie pozostało temu wierne. Od samego początku seminarzyści w Steyl musieli pisemnie oświadczyć, że są gotowi do wyjazdu na misje .

I choć w ostatnich latach życia Arnold Janssen jeszcze bardziej poszerzył pole działania Zgromadzenia, to jednak nigdy nie zatracił pierwszorzędnego celu, czyli misji pojmowanych w najwęższym tego słowa znaczeniu. Potwierdzeniem tego ukierunkowania na misje była stosowana praktyka: na 494 kapłanów wyświęconych za jego życia, 317 pracowało na misjach (177 w Europie). Z 780 braci, którzy złożyli śluby za życia założyciela, 168 pojechało na misje.

Pojęcie to objęło w równym stopniu troskę o ewangelizacji krajów pogańskich, jak i troskę o kraje ubogie w kapłanów. Bracia i kapłani wyjeżdżający do Ameryki Południowej wręczano krzyże misyjne. W spisach misjonarzy, współbracia udający się do Ameryki Południowej są na równi stawiani z tymi, którzy wyjeżdżali do Szantungu, Togo i Nowej Gwinei . O. Janssena dostrzega misje tam, gdzie brak wiary albo jest tak słaba, że grozi wymarciem. Arnold Janssen założył zgromadzenie zakonne, które miało na celu wysyłanie misjonarzy i praktycznie wszyscy jego członkowie pracowali, aby wspierać dzieło misyjne albo w krajach misyjnych, albo w ojczyźnie.

Już w trzy i pół roku od założenia Domu Misyjnego w Steylu Janssen wysyła dwóch pierwszych misjonarzy do Chin. Byli nimi Tyrolczyk, Józef Freinademetz, i Bawarczyk, Johann Anzer, który w 1886 r. został mianowany biskupem misyjnym w Południowym Szantungu. Janssen konsekwentnie trwał przy swoim dziele misyjnym, które założył, rozpoznawszy w tym wolę Bożą. Szybko postępujący rozwój zgromadzenia da się po części wyjaśnić mądrością założyciela i Jego roztropnym planowaniem. Skoncentrowany mocno na tym, co obiektywne, matematyczne i zgodne z rozsądkiem.

A jednocześnie był zupełnie świadom tego, że nie może polegać wyłącznie na sobie, ale przede wszystkim na Bogu, zwłaszcza wtedy, kiedy wydawało się, że Bóg milczy albo jest bardzo daleki. Ta postawa przejawia się w ustawicznym cytowaniu w swoich pismach tego samego zdania z listu do Rzymian: “Wiemy, że Bóg z tymi, którzy Go miłują, współdziała we wszystkim dla ich dobra, z tymi, którzy są powołani według Jego zamysłu.” (8,28). I z Ps 119,71: “Dobrze to dla mnie, że mnie poniżyłeś, bym się nauczył Twych ustaw”.

Znany luksemburski historyk Kościoła Victor Conzemius nazwał go strategiem Królestwa Bożego. Otwartość spojrzenia i serca stały się miarą działania zgromadzenia, założonego przez Arnolda Janssena. Człowiek ten już 80 lat wcześniej dał się poznać jako:

- pionier nowoczesnego ruch misyjnego w Niemczech. Stworzył dzieło misyjne w oparciu o wiele narodowości. Praca misyjna z misjonarzami krajów różnego pochodzenia dawała przewagę nad zgromadzeniami opierającymi się jedynie na wąskiej bazie własnego narodu i języka. Było to rozwiązanie dalekowzroczne, które sprawdziło się w pełni w czasie I Wojny światowej (np. w Chinach, gdzie misjonarze niemieccy zostali zmuszeni do opuszczenia misji.

- pionier nowoczesnego przygotowania misjonarzy do pracy. Poparł włączenie nauk o człowieku do programu formacyjnego misjonarzy. Wprowadził lingwistykę i etnologię do wykładów w Seminarium w Sankt Gabriel. Pozwolił O. Wilhemowi Schmidtowi w 1906 r na założenie czasopisma „Antrophos”, którego celem było zainteresowanie misjonarzy kulturami i religiami różnych ludów oraz zachęcenie ich do własnych systematycznych badań etnologicznych i kulturowych.

- apostoł ruchu ekumenicznego w Niemczech.
- krzewiciel ruch rekolekcyjnego
- odważny inicjator katolickiego apostolstwa prasy
- niestrudzony bojownik apostolstwa świeckich
 
Aktualności przez kanał RSS
Znajdź mnie na Facebook'u
Rozmaitości
Ciekawe strony
Galeria Zdjęć
Księga Gości
Audycje Radiowe
Zamów moje książki
Mapa Strony
Kontakt
Napisz do nas
Dzisiaj jest...
24 Września 2017
Niedziela
Imieniny obchodzą:
Gerard, Gerarda,
Gerhard, Maria,
Teodor, Tomir,
Uniegost
Do końca roku zostało 99 dni.