Aktualności arrow Historia misji arrow Misje a ruch ekumeniczny              
Advertisement
sie 11 2007
Misje a ruch ekumeniczny PDF Drukuj Email
Dodał: Zdzisław Grad   
11.08.2007.

 

Jan Paweł II w encyklice misyjnej Redemptoris missio napisał: „Fakt, że Dobra Nowina jest głoszona przez chrześcijan podzielonych między sobą, osłabia siłę jej świadectwa i dlatego naglącym staje się działanie dla jedności chrześcijan” (RM 50).

A podczas swojej pierwszej pielgrzymki do Afryki papież powiedział: „Bez pełnej organicznej jedności chrześcijanie nie mogą dawać zadowalającego świadectwa Chrystusowi, a ich podziały pozostają zgorszeniem dla świata, szczególnie dla młodych Kościołów misyjnych. Wiarygodność orędzia Ewangelii i samego Chrystusa jest, bowiem naprawdę związana z jednością chrześcijan”.

Tendencje zjednoczeniowe między Kościołami chrześcijańskimi obserwujemy już w połowie XIX wieku. Trzeba tu podkreślić, że właściwy impuls dla rozwoju ekumenizmu dał ruch misyjny. Szczególną rolę odegrała Światowa Konferencja Misyjna, która odbyła się w Edynburgu w 1910 roku. Przybyli na nią przede wszystkim przedstawiciele ewangelickich towarzystw misyjnych. Uwagę skierowano na ustalenie wspólnej metody, która pozwoliłaby uniknąć w pracy ewangelizacyjnej źle rozumianego współzawodnictwa i niedobrej rywalizacji.

Konferencja była wyrazem protestu świata ewangelickiego przeciwko skandalowi rozbicia chrześcijan na terenach misyjnych. W czasie obrad pokreślono z mocą, że „celem pracy misyjnej jest dążenie do tego, aby w każdym niechrześcijańskim kraju rozwijał się niepodzielny Kościół Chrystusowy”. Postulowano także, aby Kościoły rodzime, niezależnie od przekonań i chęci misjonarzy, usiłowały rozwiązywać problem podziału o własnych siłach.

Konferencji towarzyszył ogromny optymizm zawarty w jej haśle: „Ewangelizacja świata za naszego pokolenia”. Czołową rolę w przygotowaniu spotkania odegrali: metodysta John Mott - przewodniczący konferencji oraz anglikanin Joseph Oldham - późniejszy wieloletni sekretarz, utworzonej w 1921 roku, Międzynarodowej Rady Misyjnej.

Zaczątkiem współczesnego ruchu ekumenicznego stała się inicjatywa dwóch środowisk protestanckich: jedno - Faith and Order, czyli Wiara i Ustrój, zostało powołane do życia na konferencji misyjnej w Edynburgu; drugie natomiast, powstało staraniem protestanckiego arcybiskupa Uppsali, Natana Soederbloma, pod nazwą Life and Work, czyli Życie i Dzieło. Oba środowiska od samego początku odzwierciedlały dwie zasadnicze orientacje: jedna ukierunkowana biblijnie, druga zaangażowana bardziej społecznie.

Z czasem te inicjatywy połączyły się, tworząc Tymczasową Ekumeniczną Radę Kościołów. Pierwszy zjazd, zjednoczonego już ruchu, odbył się w 1948 roku w Amsterdamie. Na spotkanie przybyli delegaci ze 150 Kościołów z całego świata. Wtedy powołano do życia Światową Radę Kościołów, z siedzibą władz naczelnych w Genewie. Na zjeździe uchwalono, że członkiem Rady może zostać Kościół, który jako podstawową kościelno-teologiczną prawdę przyjmuje, że Jezus Chrystus jest Bogiem i Zbawicielem. Przy tej okazji mocno podkreślono, że „sprawy misji nie należy oddzielać od spraw jedności chrześcijan”.

Światowa Rada Kościołów swoje drugie plenarne zgromadzenie miała w Evanston, w Stanach Zjednoczonych w 1954 roku. Zaznaczyły się wówczas dwa kierunki, które szczególnie dały znać o sobie w podejściu do zadań misyjnych. Teologowie tendencji „europejskiej” zwracali głównie uwagę na eschatologiczny charakter Kościoła. Z kolei teologowie tendencji „amerykańskiej” podkreślali ziemski aspekt misji Kościoła, żądając zajęcia się przebudową społeczności ludzkiej w duchu Ewangelii.

Trzecie zgromadzenie odbyło się w 1961 roku w stolicy Indii - New Delhi. W wyniku obrad zmieniono pierwotną podstawową prawdę teologiczną, będącą warunkiem przyjęcia do Rady - poszerzając ją o prawdę o Trójcy Świętej. Poza tym, w celu lepszego współdziałania na płaszczyźnie teoretycznej i praktycznej, połączono Światową Radę Kościołów z Międzynarodową Radą Misyjną. Jednocześnie utworzono Komisję do Spraw Misji Światowej i Ewangelizacji.

Zadaniem tej komisji było uwrażliwienie Kościołów członkowskich na potrzebę dawania wspólnego świadectwa chrześcijańskiego. Do priorytetów zaliczono: nawrócenie wewnętrzne, ewangelizację wszystkich wymiarów życia, zaangażowanie się na rzecz ubogich i inkulturację Ewangelii. Teologowie Światowej Rady Kościołów misje pojmowali wcześniej w ten sposób, że Europa, Ameryka Północna i Australia były „bazą misyjną”, zaś pozostałe części świata - „krajami misyjnymi”. Tymczasem nowa orientacja wypracowana w New Delhi głosiła, że Kościół wszędzie, na wszystkich kontynentach, jest „w stanie misji”.

Zaangażowanie w ruch ekumeniczny Kościoła katolickiego widać wyraźnie od roku 1949. Wówczas Pius XII polecił wydać instrukcję „Ecclesia Catholica”, słusznie nazwaną „Wielką kartą ekumenizmu katolickiego”. 3 lata później powstała Konferencja Katolicka do Spraw Ekumenicznych. Kościół otworzył na oścież dla idei zjednoczenia Jan XXIII, ustanawiając w 1960 roku Sekretariat Jedności Chrześcijan. Wkrótce pierwsi oficjalni obserwatorzy katoliccy zostali wydelegowani na ogólne zgromadzenie Światowej Rady Kościołów do New Delhi. Także zwołanie Soboru Watykańskiego II w dużej mierze było podyktowane koniecznością zajęcia się sprawą jedności chrześcijan. Troska ta przemawia z wielu dokumentów soborowych, z Dekretem o Ekumenizmie na czele.

Dzisiaj już dla każdego jest rzeczą oczywistą, że świadectwo wiary Kościołów chrześcijańskich otrzyma pełny wyraz dopiero wtedy, kiedy Kościoły te odnajdą i przywrócą zupełną jedność. Bezspornym przejawem ekumenizmu jest ogólna wola przezwyciężenia rozbicia, szczególnie boleśnie odczuwanego na terenach misyjnych. Poza małymi wyjątkami zanikła wroga postawa i konkurencyjny prozelityzm różnych misji. Wytworzył się nowy klimat szacunku, życzliwości i wzajemnych poszukiwań dróg zbliżenia.

Przygotowanie: Andrzej Miotk SVD
 
Aktualności przez kanał RSS
Znajdź mnie na Facebook'u
Rozmaitości
Ciekawe strony
Galeria Zdjęć
Księga Gości
Audycje Radiowe
Zamów moje książki
Mapa Strony
Kontakt
Napisz do nas
Dzisiaj jest...
23 Września 2017
Sobota
Imieniny obchodzą:
Boguchwała,
Bogusław, Libert,
Minodora, Tekla
Do końca roku zostało 100 dni.