Aktualności arrow Historia misji arrow Reformy pierwszego delegata apostolskiego w Chinach              
Advertisement
sie 11 2007
Reformy pierwszego delegata apostolskiego w Chinach PDF Drukuj Email
Dodał: Zdzisław Grad   
11.08.2007.

 


Ważny zwrot w działalności misyjnej Kościoła związany jest z osobą biskupa Celso Costantiniego - pierwszego delegata apostolskiego w Chinach. Przez 11 lat pobytu w Państwie Środka starał się wprowadzać reformy w duchu encykliki Benedykta XV „Maximum illud”.
Reformatorska działalność Costantiniego skupiała się zasadniczo na czterech płaszczyznach: politycznej, kościelnej, pastoralnej i kulturalnej.

Przybycie delegata apostolskiego do Chin w 1922 roku zbiegło się z przełomowym okresem w dziejach narodu chińskiego. Po upadku ostatniej z panujących dynastii jej miejsce zajmuje Republika, inspirowana ideałami zachodniej liberalnej demokracji. Z czasem jednak coraz więcej Chińczyków rozczarowuje się obcymi sobie ideami i kieruje się w stronę nacjonalizmu. Mocno krytykowany jest europejski imperializm, łącznie z działalnością misyjną Kościoła, w której upatrywano jego część składową. Bp Costantini pisał:
„Chrześcijaństwo pozostaje czymś obcym dla tych mas pogan. Widzą oni w nim religię cudzoziemców i panów. Misjonarzy malują jako spuszczone psy imperializmu zachodniego, a katolicyzm jako religię francuską”.

W związku z tym delegat apostolski rozpoczął działania na płaszczyźnie politycznej, zmierzające do oddzielenia misji od protektoratu mocarstw europejskich. Jednocześnie wyrażał poparcie dla chińskich dążeń do pełnej niezależności. Niezmiernie pomocnym okazał się tu list apostolski Piusa XI „Ab ipsis Pontificatus primordiis” z 15 czerwca 1926 roku, skierowany do wikariuszy i prefektów apostolskich Chin. Czytamy w nim m.in.:
„Kościół wystrzega się mieszania i angażowania w sprawy polityczne i w problemy państwowe. Nigdy też nie tolerował, by misjonarze swoją działalnością bądź popierali plany państw obcych, bądź przyczyniali się do osiągania jakichś korzyści. Ponadto każdemu wiadomo, że Kościół dostosowuje się do praw i konstytucji właściwych każdemu narodowi i państwu; szanuje i wpaja poszanowanie godności tych, co stoją legalnie na czele państw”.

2 lata później Stolica Apostolska oświadczyła, że Kościół rezygnuje z protektoratu i uznaje nowy chiński rząd. Oświadczenie to spotkało się z bardzo pozytywnym oddźwiękiem wśród Chińczyków, natomiast z dużą rezerwą wśród większości dyplomatów i misjonarzy francuskich. Bp Costantini ostrzegał, że dalsze związki misjonarzy z protektoratem zagranicznym stanowią poważne zagrożenia dla rozwoju dzieła misyjnego w Chinach. Sam potrafił zachować dystans wobec protektoratu, pomimo propozycji współpracy ze strony Francji. Dążył przy tym do możliwie szybkiego zastąpienia protekcji obcych dyplomatów gwarancjami prawa chińskiego.

Decydujące znaczenie w realizacji odnowy misyjnej na płaszczyźnie kościelnej miał pierwszy ogólnochiński synod, jaki odbył się w Szanghaju w 1924 roku. Jako najważniejsze zadanie synod uznał tworzenie seminariów regionalnych. Do roku 1939 powstało ich 22 w różnych częściach kraju. Warto tutaj wspomnieć, że już wcześniej wszystkie terytoria misyjne, a było ich ponad 120, posiadały własne niższe seminaria duchowne.

Inny postulat synodu głosił konieczność tworzenia rodzimych kongregacji zakonnych. Pierwsze chińskie zgromadzenie o nazwie „Uczniowie Pana” założył sam bp Costantini. Było ono przeznaczone dla rodzimych księży diecezjalnych i miało rozkrzewiać wiarę za pomocą kultury chińskiej wśród Chińczyków, zarówno w kraju jak i na emigracji.

Poza tym I Synod Chiński wzywał misjonarzy i wiernych do przestrzegania prawa państwowego. Zakazywał eksponowania w kościołach flag lub innych symboli poszczególnych państw zachodnich. Postulował także, aby na określenie religii katolickiej używać chińskiego terminu „Tien Chu Kiao”.
Inne, trudne do przecenienia wydarzenie nastąpiło w dniu 29 października 1926 roku. Wówczas w bazylice św. Piotra w Rzymie Pius XI udzielił sakry biskupiej sześciu chińskim kapłanom. Był to milowy krok dla katolicyzmu chińskiego, który w swojej historii jeszcze nie posiadał rodzimego episkopatu.

Dokonując reformy działalności misyjnej na płaszczyźnie pastoralnej, przyjęto bardziej ewangeliczny styl życia i skoncentrowano się na współpracy ze świeckimi. Ważną rolę miała tutaj odegrać chińska Akcja Katolicka. Delegat apostolski osobiście przygotował statuty tej organizacji, które miały służyć temu, by „przekształcić chrześcijaństwo z pobożnościowego w chrześcijaństwo dynamiczne”. Podobne zadanie bp Costantini wyznaczył szkołom katolickim, szczególnie uniwersytetom.

Natomiast odnowiona działalność misyjna na płaszczyźnie kulturalnej miała wzmocnić szacunek dla geniuszu i mentalności narodu chińskiego. W ewangelizacji Państwa Środka Costantini przypisywał sztuce uprzywilejowaną rolę. Dzięki jego staraniom doszło do zapoczątkowania i bujnego rozwoju chińskiego malarstwa chrześcijańskiego na Uniwersytecie Katolickim Fu-Jen w Pekinie. W ten sposób zrodził się kierunek w sztuce zwany „Ars Sacra Pekinensis”.

Aż do swej śmierci w 1958 roku Celso Costantini pozostał szermierzem akomodacji misyjnej i Kościoła lokalnego. Stale zabiegał o Kościół zakorzeniony we własnej kulturze i kierowany przez rodzimych biskupów. Starał się przy tym o uwolnienie Kościoła spod systemu protektoratu i wynikającego stąd nacjonalizmu. Pomimo oporów ze strony niektórych biskupów zagranicznych dążył nieugięcie do tworzenia w Chinach Kościoła o obliczu chińskim.

Dzięki staraniom Costantiniego wzrosło wśród misjonarzy zrozumienie i szacunek dla chińskiej kultury. Mocno powiększyła się także liczba chińskich księży, zajmujących ważne pozycje w Kościele, którzy coraz bardziej czuli się odpowiedzialni za nawrócenie własnego narodu. Z kolei głęboki szacunek delegata apostolskiego dla sztuki sakralnej przyczynił się do rozwoju chińskich form wyrazu. Pod jego wpływem chiński styl budownictwa, statuy, obrazy i muzyka powoli zostały zaakceptowane w Kościele katolickim. Cała działalność bpa Celso Costantiniego ostatecznie doprowadziła do wznowienia stosunków dyplomatycznych między Watykanem a Chinami. Stało się to w roku 1947.

Przygotowanie: Andrzej Miotk SVD
 
Aktualności przez kanał RSS
Znajdź mnie na Facebook'u
Rozmaitości
Ciekawe strony
Galeria Zdjęć
Księga Gości
Audycje Radiowe
Zamów moje książki
Mapa Strony
Kontakt
Napisz do nas
Dzisiaj jest...
18 Listopada 2017
Sobota
Imieniny obchodzą:
Aniela, Cieszymysł,
Filipina, Galezy,
Klaudyna, Odo, Otto,
Roman, Tomasz
Do końca roku zostało 44 dni.