Aktualności arrow Historia misji arrow Chrystianizacja Oceanii              
Advertisement
sie 11 2007
Chrystianizacja Oceanii PDF Drukuj Email
Dodał: Zdzisław Grad   
11.08.2007.

 


Na antypodach świata, na tysiącach wysp rozrzuconych pośród błękitnych wód Pacyfiku, rozciąga się Oceania. I choć wraz z Australią zajmuje prawie 1/3 powierzchni ziemi, to liczba mieszkańców nie osiąga nawet 30 milionów.

Ewangelizacja Oceanii rozpoczęła się na dobre dopiero w XIX wieku. Ogromne odległości geograficzne, różnice kulturowe między mieszkańcami poszczególnych wysp, liczne języki i dialekty, a w końcu wpływ sytuacji politycznej i kolonialnej - to swoiste właściwości, z którymi musieli zmierzyć się misjonarze pracujący wśród ludów Oceanu Spokojnego.

Od dawnych czasów żeglarze i wiele plemion wędrowało z zachodu w stronę Pacyfiku. Na wyspach powstawały lokalne organizmy państwowe, a najsilniejszy z nich utworzyli już w X wieku Samoańczycy. Siedem wieków później Oceanią zainteresowali się Holendrzy, którzy po osiedleniu się na wyspach dzisiejszej Indonezji podejmowali dalsze wyprawy. W XVIII wieku przyczyny ekonomiczne i naukowe nadały wyprawom nowe impulsy. Na przestrzeni 20 lat podróże odkrywcze Anglików i Francuzów pozwoliły ustalić kartografię Oceanii i włączyć ją w znany świat. Pomogło to Wielkiej Brytanii, Francji oraz Stanom Zjednoczonym stopniowo podporządkowywać sobie poszczególne wyspy.

W 1825 roku na Oceanię zwrócił uwagę Kościół katolicki. Była to wówczas jedyna część świata, w której nie przyjęła się Ewangelia. W 1827 roku z polecenia papieża Leona XII udali się na Hawaje misjonarze Towarzystwa Najświętszych Serc Jezusa i Maryi. Na miejscu zastali pastorów protestanckich. Po czterech latach konkurencji, misjonarze katoliccy zostali wydaleni i osadzeni na wybrzeżach Kalifornii z dwoma butelkami wody. Wrócili z powrotem w 1837 roku. Wśród nich był belgijski misjonarz o. Damian Deveuster, który po 10 latach wytężonej działalności wśród trędowatych sam zaraził się trądem. Jeszcze przez cztery lata kontynuował swoje dzieło, teraz mogąc już zupełnie utożsamić się z tymi, którym posługiwał. Kiedy zmarł w 1889 roku był znany na całym świecie.

W 1836 roku papież Grzegorz XVI przekazał dzieło ewangelizowania zachodniej Oceanii Zgromadzeniu Maryi. Ojcowie maryści, przepojeni wielką pobożnością porewolucyjnej Francji, gotowi byli oddać życie za wiarę. Najbardziej znanym z nich był św. Piotr Chanel, który pracował i poniósł śmierć męczeńską na wyspie Fautuna. Tubylcy, którzy darzyli go dużym zaufaniem, nazywali go: „człowiekiem o najlepszym sercu”. Mimo to ochrzczonych było niewielu z uwagi na prześladowania ze strony współplemieńców. Kiedy Piotrowi udało się przekonać do chrześcijaństwa syna naczelnika plemienia, wódz nakazał zamordować misjonarza. Dalszych pięciu Marystów poniosło śmierć męczeńską na południowym Pacyfiku.

Rywalizacja między francuskimi katolikami i brytyjskimi protestantami często przebiegała dość ostro. Mimo sprzeciwu tych ostatnich w 1836 roku utworzono Wikariat Oceanii Zachodniej, a 6 lat później Wikariat Oceanii Centralnej. Ważną datą jest rok 1872, kiedy wyświęcono pierwszego tubylczego kapłana katolickiego.

Bardzo owocną okazała się ewangelizacja na drugiej co do wielkości wyspie świata - Nowej Gwinei. Pierwsze nieudane próby podejmowane w tym regionie przez ojców marystów i misjonarzy z Mediolańskiego Papieskiego Instytutu Misji Zagranicznych nie rokowały zbyt dobrze. W roku 1882 na Nową Gwineę docierają trzej księża i brat zakonny ze zgromadzenia sercanów. Nowa Gwinea była też jednym z pierwszych terenów działalności misyjnej werbistów. Rozpoczęli oni pracę w części wyspy stanowiącej kolonię niemiecką. Na czele utworzonej prefektury stanął 36 letni misjonarz z Chin - o. Eberhard Limbrock, który przypłynął z Singapuru wraz z piątką misjonarzy. Jeszcze przed werbistami swoją działalność na wyspach Pacyfiku rozpoczęli protestanccy misjonarze z Londyńskiego Towarzystwa Misyjnego, metodyści, luteranie i anglikanie, którzy założyli prężne misje m.in. na Nowej Gwinei.

Nie ma jednego prostego wytłumaczenia licznych nawróceń na chrześcijaństwo mieszkańców Oceanii. Przyczyny istotne w jednym regionie nie miały żadnego znaczenia w innym. Jednak niemal wszędzie uznanie chrześcijańskiego Boga było związane z przemianami społeczno-kulturowymi wywołanymi pojawieniem się Europejczyków; dziesiątkującymi krajowców epidemiami, nowymi ideami i wartościami. Na wielu krajowcach ogromne wrażenie sprawiał świat rzeczy, jakimi przybysze z Europy otaczali się na co dzień i jakimi handlowali, a także ich nieosiągalne technologie. Kroniki odnotowały słowa wodza wyspy Samoa, które wypowiedział do swojego ludu:

„Tylko popatrzcie na Anglików! Oni maja wspaniałe statki, a my marne czółna. Oni chodzą w mocnych, pięknych i kolorowych ubraniach, a my okrywamy się liśćmi ti. Oni mają żelazne topory, a my kamienne; oni tną nożycami, a my zębami rekina; a jakież piękne maja paciorki, które wyglądają jakby były ze szkła. Wszystkie ich rzeczy warte są krocie. Myślę więc sobie, że Bóg, który dał im tyle wspaniałości, na pewno jest dobry, a jego religia jest lepsza od naszej. Jeśli przyjmiemy tego Boga i będziemy Go czcić, to On za jakiś czas również nam da takie rzeczy jak im.”

Dzisiaj Kościół katolicki w Australii i Oceanii liczy nieco ponad 8 milionów członków, co stanowi 27 % całej populacji. Obszar ten jest podzielony na 77 diecezji i wikariatów apostolskich obsadzonych przez 116 biskupów, w tym 40 obcokrajowców. Pracę duszpasterską i misyjną podejmuje blisko 6 tys. kapłanów. Liczba sióstr zakonnych dochodzi do 12 tysięcy.

Kościół prowadzi ponad 2,5 tys. szkół podstawowych, do których uczęszcza 550 tys. uczniów, a prawie 11 tys. studentów uczy się w wyższych szkołach i na uniwersytetach. Z inicjatywy Kościoła funkcjonuje 130 szpitali i ponad 170 ośrodków zdrowia. W ten sposób działalność misyjna w Oceanii przybierała i przybiera różne formy - od pierwszego głoszenia Ewangelii, nauczania, katechizowania aż po pomoc społeczną.


Przygotowanie: Andrzej Miotk SVD
 
Aktualności przez kanał RSS
Znajdź mnie na Facebook'u
Rozmaitości
Ciekawe strony
Galeria Zdjęć
Księga Gości
Audycje Radiowe
Zamów moje książki
Mapa Strony
Kontakt
Napisz do nas
Dzisiaj jest...
23 Września 2017
Sobota
Imieniny obchodzą:
Boguchwała,
Bogusław, Libert,
Minodora, Tekla
Do końca roku zostało 100 dni.