Powoli zadomawiam w Pangalanie i zastanawiam się, w jaki sposób mógłbym dołożyć mojej cząstki, aby nadać większego dynamizmu chrześcijanom w mojej parafii. Chyba to jest ambicja każdego szanującego się misjonarza...Zauważyłem, że w moim nowym dystrykcie młodzież jest nieco uśpiona i zastanawiałem się nad zastosowaniem jakiejś metody, która by pociągnęła przynajmniej, co niektórych. Kiedy byłem jeszcze klerykiem w Pieniężnie, to chętnie udzielałem się na tzw. „nocnych czuwaniach dla młodzieży” oraz na turnusach wakacyjno-misyjnych próbowałem moich talentów animacyjnych. Lubiłem te formę duszpasterstwa.