Communio jako wyraz współczesnej duchowości misyjnej...
W różnych sytuacjach historycznych jak i w różnych kontekstach kulturowych działalność misyjna Kościoła wymaga podkreślenia i zwrócenia uwagi na coś specyficznego. Uważam, ze to specyfika tej działalności jest dzisiaj budowanie komunii (communio). To pojęcie coraz to częściej pojawia się w dokumentach papieskich, w dokumentach Kościoła jak i w rozważaniach teologicznych. Najogólniej mówiąc communio to budowanie harmonii w świecie poprzez życiodajna moc zbawienia dokonanego w Chrystusie i przez Chrystusa.

Wielu z nas trochę starszych wspomina być może te dawne historie misyjne na jakich zostaliśmy wychowani. Chłonęliśmy z zapartym tchem historie misyjne opowiadane przez przybyłych z dalekich światów misjonarzy. Historie o wężach, czarownikach, niebezpieczeństwach wszelkiego rodzaju karmiły nasza wyobraźnię i tworzyły stereotyp misji wogole. Przyzwyczailiśmy się, iż aby być misjonarzem trzeba koniecznie wyjechać do dalekich, prymitywnych, tropikalnych krajów, do murzynków itd.

I dlatego to postawa misjonarza, jego zycia w Duchu powinna zmierzać do jak najwierniejszego naśladowania Jezusa Chrystusa w jego misterium paschalnym, do którego zostaliśmy wlaczeni przez chrzest i do dawania radykalnego świadectwa w specyficznym kontekście, jakim jest kontekst świata misyjnego.

Misterium paschalne, przejście Jezusa Chrystusa ze śmierci do zycia, to bogata w treść rzeczywistość wiary, nadziei i miłości, które doświadczamy dzięki Niemu. A więc istotnym aspektem tego misterium jest rzeczywistość przejścia z jednej rzeczywistości do innej, całkiem nowej. Antycypację tej rzeczywistości przeżył naród wybrany w czasie przejścia z niewoli egipskiej do ziemi obiecanej. My również w misterium paschalnym doświadczamy przejścia ze śmierci do życia, z niewoli i śmierci grzechu do wolności i zbawienia w Jezusie Chrystusie.

Poznając nowy język, czy to w sytuacji misyjnej czy tez naszej polskiej, europejskiej chyba każdy z nas doświadczył, iż jest to wejście w nowy świat. Język jest ta brama przez która wchodzimy w świat kultury danego kraju. Tym narzędziem, którym my jako misjonarze zdobywamy serce konkretnego ludu. Wówczas odkrywamy cos nowego czego nie dostrzegaliśmy nigdy wcześniej. Mianowicie, iż rzeczywistość świata można postrzegać na tak wiele sposobów.