Rany Zmartwychwstałego. W naszym kościele rozpoczęła się właśnie Msza św. Ewangeliczne opowiadanie o Zmartwychwstałym Jezusie przychodzącym do uczniów, na pewno pomoże naszym parafianom doświadczyć obecności Chrystusa wśród nich. Czy takie będzie też moje doświadczenie dzisiejszej niedzieli.

Zbliżające się Święta Bożego Narodzenia pobudzają mnie do podzielenia się moim doświadczeniem więziennym. Nie dlatego, że ja tam byłem uwięziony, ale że sam wielokrotnie dawałem się uwięzić. Ktoś mógłby zapytał cóż to ma wspólnego z Bożym Narodzeniem. To właśnie tutaj Chrystus rodzi się każdego dnia w sposób szczególny. Jego głos jest tłumiony i ledwie słyszalny na zewnątrz, a mimo tego On tutaj jest i ciągle przychodzi na nowo. Rodzi się w sercach ludzi, których życie zostało zatrzymane a jednocześnie rozpoczęło się nowe. Jest ono połączone z ogromnym cierpieniem, ale jest to dopełnienie cierpienia Chrystusowego.

AIDS coraz bardziej dziesiatkuje szeregi naszego spoleczenstwa. Przykrym jest fakt, ze odchodza ludzie mlodzi, pelni entuzjazmu i nadziei.

Bol i cierpienie, ktore zakorzeniaja sie coraz bardziej w naszym spoleczenstwie, szczegolnie w naszych rodzinach, chwilami sa trudne do zniesienia. Nie da sie tu mowic o jakims rozumieniu tego zjawiska. Pozostaje wiara i nadzieja, ktora tez potrzebuje wsparcia. Wielu ludzi odeszlo juz od Boga, przestalo chwalic i wielbic Jego Imie we wspolnocie Kosciola.

Oskar Arnulfo Romero przyszedł na świat 15 sierpnia 1917 roku w Ciudad Barrios, w prowincji San Miguel, około 140 kilometrów na wschód od stolicy kraju San Salvador. Studiował w Salwadorze i Rzymie, po ukończeniu nauki otrzymał święcenia kapłańskie 4 kwietnia 1942 roku. Pracę duszpasterską rozpoczął w swojej rodzinnej diecezji, San Miguel, później otrzymał urząd wikariusza generalnego tej diecezji. W 1966 roku został sekretarzem Konferencji Biskupów Salwadoru oraz delegatem latynoamerykańskiej Rady Episkopatu.