Wiara jest sprawą łaski. Nie możemy spodziewać się, że już jutro nawrócimy kilkaset milionów hinduistów. Należy prowadzić dialog i dawać świadectwo Ewangelii. Pewnego razu, niedługo po moim przyjeździe do Puri, na teren misji wszedł mały chłopiec. Gdy jego ojciec dowiedział się o tym, nakazał mu wykąpać się w morzu. Uważał, że syn pokalał się, wchodząc na nieczysty teren chrześcijańskiej misji. A dzisiaj do naszej biblioteki i czytelni przychodzą przede wszystkim hinduiści. Dwa lata temu główny kapłan w świątyni Dżagannathy wziął udział w złotym jubileuszu mojego kapłaństwa i nawet przemawiał. Kilkanaście lat wcześniej byłoby to niemożliwe.

Po 8 latach bezpośredniej pracy misyjnej w kontekście pierwszej ewangelizacji na Madagaskarze, w diecezji Mananjary nad Oceanem Indyjskim mogę powiedzieć przynajmniej jedno: "Jezus Chrystus wczoraj i dziś ten sam także na wieki"!!! Mogę to powiedzieć bowiem widziałem wiele znakow wiary, których "w normalnym" życiu chrześcijańskim sie nie spotyka.

Wydarzeniem, które najbardziej wpłynęło na przebieg mojego życia, było doświadczenie żywej obecności Jezusa. Wprawdzie także przedtem wierzyłem, że Jezus jest Bogiem i Zbawicielem świata oraz chodziłem do kościoła, to jednak ta wiara i ta praktyka religijna nie miały zbyt dużego wpływu na moje życie, a raczej były pewnym ciężarem, którego chętnie bym się pozbył. Dopiero, gdy moja wiara stała się osobistą relacją z rzeczywistą osobą jaką jest Jezus, ożyła i stała się dla mnie źródłem życia. Konsekwencją tej zmiany była moja odpowiedź na powołanie kapłańsko - zakonne i wstąpienie do zgromadzenia misyjnego.